Nye hagemøblar er på plass på terrassen.

Elles så tenkte eg å setja inn litt bilete frå dei siste månadane som de kan kosa dykk med. Det var jo som kjend ein snørik vinter i år som varte og rakk og som passa meg heilt perfekt, og mens me ventar på dei store sumar temperaturane skal de få eit par vinter bilete

Vinterferien tilbrakte me i år ikkje i Hardanger, men i Hemsedal av den enkle grunn at Rune vant trekninga om firmaets mest attraktive hytta som ligg i Hemsedal og då var det berre til å benytta muligheten og reisa til fjells. Ekstra kjekt var det at 3 andre bornefamiliar i frå Blomvågen og hadde vald å reisa til Hemsedal så ungane hadde mangen å leika med.

Firmahytta til FMC er velutstyrt med badstu, boblebad og har plass til mangen gjestar, så me inviterte med oss lillesøsto Julie og hennar sambuar Vegard. Sidan alle dei små no står på slalom valde me å bruka dagane i Hemsedal på nedoverski og så fekk me heller ta oppover og bortover skia med på tur i Hardanger. Me var utruleg heldig med veret og hadde strålande sol og passeleg temperatur heile veka. Me storkosa oss og allereie 3 dagar etter heimkomsten til Øygarden hadde me booka hytta midt i skitrekket i lag med 4 andre familiar til neste vinterferie. Då vert det med andre ord ei svær Øygardshytta med mykje ungar og leve til neste år, og det ser me fram til

Rett etter vinterferie var det igjen klart for ny Hemsedals tur på meg. Nest siste helga i mars var det tradisjonen tru klart for årets vennetur med Arne Gunnar som arrangør til Hemsedal. I år var eg innlosjert på basehytta Mikkelbu og der hadde eg det kjempe kjekt i lag med ein flott gjeng. Rett etter annkomst fredag ettermiddag bar det ut i bakken for å nyta ein perfekt kveld med kveldskjøring i godt lag.

 Kl.06. 45 laurdags morgon var me den faste morgon kvikke gjengen som kvart år stiller til morgon køyring –  klar for nok ein frukost i skistova og nypreppa løyper, og me vart ikke skuffa i år heller. Dei som ikkje stiller på morgonski køyringa veit ikkje kva dei går glipp av. Eg ventar med lengsel heila året på denne morgonen og den er definitivt vert  å lengta etter Nokon vil nok sei at eg er ein fanatikar etter nypreppa løyper og ny snø, og dei har nok rett, men det er mangen med meg – berre spør gjengen som stiller kl 06.45 i hemsedal kvart år

Etter litt afterski med den årlege dansen på bordet, var det sjølvsagt klart for gallamidag og kos i skistova. Kvelden enda som den pleier gjera kvart år med ein rundtur rundt i dei fleste Øygardshyttene for å helsa på alle saman før turen gjekk rett til køys for å lada opp til neste ski økt med puddersnø som lava ned i løpet av natt.

Søndag hadde me nok ein fin dag i bakken, men låra fekk kjenna at det ikkje berre var pudderføre denne dagen. Ein dag med 20 cm våt og tung ny snø merkast på låra og det var ein  fryd å få siga ned i buss setet og slappa av heile vegen heim til Øygarden. Alt i alt nok ein flott tur til Hemsedal i godt lag. Ser fram til neste års tur

Frå Hemsedal bar det omtrent rett på påske ferie i Hardanger. Denne påsken vart litt spesiell på mangen måtar. For det fysta var ikkje det vanlige suget etter å få stå på ski så sterkt sia me hadde hatt snø heima sidan før jul, og for det andre hadde mine foreldre solgt hytto, så det var vår siste tur til øvre aksnes og brennavegen 70. Litt vemodig var det å rydda ut av hytto etter 10 kjekke år. Påsken vart for det mesta tilbragt til fots og ikkje på ski sidan dei fleste av oss følte me hadde fått snø dosen for i år Men mangen kjekke fjellturar med gode vennar og mykje kos på hytto vart det.

Denne våren har eg og deltatt på eit guidekurs for regionen vår via jobben. Det var veldig kjekt og eg har lært mykje nytt om regionen vår og fått utfordra meg sjølv på mangen nye områder.

Ellers går det stort sett fint med alle saman her. Fotball sesongen er i gang igjen, og i år er Amalie og Emma på kvar sitt lag, så då vert det dobbelt opp med trening og kampar noko som medfører ein del logistikk problem, men det ordnar seg alltid. 17.Mai er jo og vel overstått. Den feira me som vanleg på Blomvåg skule i lag med familie vennar og naboar.

Til slutt skal eg setja inn litt bilete frå det me har halde på med den siste tida.  Snakkast

Har fått litt, eller skal me sei ganske mykje  kjeft no i det siste fordi eg ikkje har vore flink nok til å oppdatera bloggen, og eg må vel berre ærleg innrømma at kritikken er berettiga. Så no skal eg prøva å ta igjen det tapta og ta ein liten oppsummering av alt og ingenting som har opptatt meg og mine i dei siste månadane.

Tida går jo som kjent så alt for fort og med eit lite sånn “altzheimer light” problem så får eg berre håpa at eg ikkje gløymer noko vesentleg.

Sidan sist har eg deltatt på seglkurs og har no fått bevis på at eg er kvalifisert som “competent crew” på regatta seglbåt og tur seglbåt. Det var ei fantastisk fin helg me hadde i Hjeltefjorden og by fjorden. Helga starta tidleg fredag med teorikurs heima hjå Camilla Shütz på straume der me fekk ei innføring i alle segl, tau, ord og uttrykk og alt mellom himmel og jord som har med seglbåt å gjera. På slutten av kvelden var det tid for å læra seg alle slags kjende og mindre kjende knutar – her fekk me det mykje moro, og dei raraste knutar dukk opp etter kvart som det byrja å verta seint på kveld. Trur nok at kurshaldaren gjekk heim å reiv seg i håret i rein frustrasjon over vårt manglande talent innan knutelaging Me har bratt lærekurve og neste dag var det som om det hadde gått opp eit lys for dei fleste i løpet av natta, og knutane satt som dei skulle. Veret var strålande og i følge vår kurshaldar hadde me perfekt vind for å læra oss å segla. Utruleg spanande å stå med roret å gje kommandoar får så å sjå om dei rette kommandoane var gitt og at båten gjorde forventa manøver. Etter ein lang dag på sjøen med hard konsentrasjon og full fokus på dei ulike oppgåvene sovna eg som ein stein omtrent med det same eg sat foten innanfor døra seint laurdagskveld. Siste dag av kurset gav oss litt meir utfordringar då vinden hadde auka betrakteleg i styrke og konsentrasjonen måtte vera på topp til ei kvar tid, men det gjekk strålandes og Camilla og eg var definitivt bitt av segle bassillen og starta allereie der å fabla om ein felles jordomseiling.

Som vanlg har me vore på mangen fine turar i nærmiljøet i både fin ver og ruskever. Turane har gått til bøljekraftverket på Toft, pardalsmyra, dalsmarka og skogsøy.  Me har og hatt eit par tura litt seint på ettermiddag og i desse tider betyr jo det tur i tussmørket. Ungane har vorte utstyrt med hovudlykt og syns det heile var kjempe spanande. Bålkos og kaffimat er jo standar på våre turar og i mørket vert jo berre det endå kosligare og me har hatt det veldig kjekt. Merkar at ungane har vorte eldre og at det no er litt meir hjelp å få til å frakta med seg mat og utstyr. Amalie og Emma har vorte veldig flinke til å bera litt tunge sekkar, og insisterar no på å ha sine eigne drikkeflasker og anna tung last på eigen rygg – og det er jo ein lettelse for meg sjølvsagt som i tillegg til alt utstyr stortsett må ha Martin på ryggen delar av turane.

Eg og alle mine små, + lille søsto Anna har hatt mangen kjekke stunder på søndagskulen i høst. Den store søndagskule middagen var i år som i fjor ein kjempe suksess og bedehuset på Blom var heilt fullt. Me hadde dekka til 100 på førehand og måtte likavell laga plass til eit titalls persona til. Kjempe kjekt at foreldre og besteforeldre og alle andre er så flinke å støtta opp – må sei eg likar slik god gammaldags bygdesamhald. Søndagskulen tok og juleavsluttningen sin før jul i staden for i romjula, noko eg trur veldig mangen satte pris på, då dei aller fleste har fullt program i dei tider. Ungane hadde jule spel og hadde laga kor og var utruleg flinke alle mann. Mest imponert av alle dei minste som hugsar mangen replikkar og syng av full hals

Amalie har jo starta med piano undervisning via kulturskulen og etter ein nøye vurdering, konkluderte Rune og eg med at me skulle gå til innkjøp av eit piano. Håpet er jo at minst ein av dei tre små håpefulle skal synast det er kjekt å verta ein resar på pianoet. Då pianoet endeleg kom i hus vart det stor kamp om tangentane, og med 5 personar som aldi før har spela piano så kan de jo sjølv tenkja dåke korleis det høyrdes ut. Sjølv om Rune og eg kan noter så vil eg vel tørra å påstå at me skal vera glad me bur i einebustad

Eg har jo og sørgeleg nok vorte eit år eldre sidan sist og nærmar meg styggeleg eit rundt tal. I gåve frå Rune fekk eg mellom anna ei spa weekend i Stockholm. Kan tru det var deilig, sjølv om eg alltid har dårleg samvittigheit når eg reiser på tur og ungane ikkje får vera med så var det og veldig godt å ha eit par dagar heilt for oss sjølv. Tida i Stockholm bruka me berre på å sjå oss omkring (klarte til og med å få Rune med på slotts sightseeing – slå den   ), og slappa utav i eit deilig utendørs terapi basseng ute på taket av hotellet. Ser ein vekk i frå eit ublidt møte med ein sjømat tallerken (som haldt meg vaken resten av den natta) så var turen heilt perfekt. Takk til mine kjekke svigerforeldre som stillte opp som barnevakt ei heil helg. Det set me stor pris på.

Så var det jula då. Julafta kom mine foreldre og søsken på besøk tidleg om føremiddagen og me hadde ein kjekk føremiddag saman før det var klart for graut og den store mandel jakten. Lille Anna var den som stakk av med premien denne gongen til Amalies store skuffels og dermed måtte eg snika ned ein liten mandel i hennar graut skål og for å redda freden i huset Etter graut var det tid for gudsteneste i Blomvåg kyrkja – ingen julafta utan. Vel heima igjen kom svigermor, svigerfar  og Kristine for å feira julafta saman med oss. Me hadde ein veldig kjekk kveld sjølv om ungane var ganske så propell og opp gira til tider p.g.a alle julepakkane som låg å venta under treet.

1. juledag var det tradisjonen tro fiskemiddag på Dale. Julie hadde laga ein julequiz med spørsmål frå året som hadde godt og det vart ein tett kamp om fyste plassen som broremann Kristoffer til slutt hala i land.

2.juledag var det middag på Foldnes med heile svigerfamilien.

3. juledag var det nok ein tradisjonsrik begivenhet med familemiddag/samling med slekta til svigermor. Denne gongen var det Per og Torild sin tur til å arrangera begivenheten. Sidan dei bur i gamle Bergen og Torild driv Gamle Bergen Trachtør sted vart det selskap i flotte omgivelsar med mellom anna bacalao på menyen. Mangen hadde grua seg til denn middagen, men eg trur dei aller fleste vart positivt overraska – inkludert underteikna Etter ein aldelses nydeleg middag var det tid for å gå rundt juletreet.  Midt på torget i Gamle Bergen står eit svært juletre og der vart det liv og leven kan du tru når heile Kårbø slekta svinga seg og sang julesongar av full hals. Etter endt juletre gang var det tid for ake konkurranse i gata ned mot resturanten – mykje morro som endte som det ofte gjer i familie besøk, – med alt for mykje dessert og kaker og stappfull mage. Veldig kjekk familie samling i år som alltid – og vil med detta takka alle for ein utruleg kjekk dag, og me ser allerei fram til neste romjul

Så var det klart for nyttårsafta då. Eg hadde jo vore litt stor i ord i haust og eplekjekt ymta frampå om eit nyttårsbad, og det hadde jo ikkje Øyvind Solsvik gløymd, så når han då stilte meg til veggs og forlanga at me skulle bada – var det ikkje anna å gjera enn å finna fram ullkle og bikini og tusla seg ned til brygga. Nyttårs badet skulle visa seg å vera litt vanskelegare å få gjennomført enn planlagd av den enkle grunn at da har vore utruleg kaldt her på Vestlandet i år, så Blomvågen var omtrendt islagt heile vegen ut. I staden for å saga hol i isen (som viste sg å vera ganske så tjukk) valde me å gå litt lengre ut for å bada. Skal vel ærleg innrømma at nok tenkte tanken at detta var galskap der eg sto på kaien med -7 grader i lufta, men uti måtte eg og etter to stup på både Øyvind og meg var det full fart på land og på med alt me hadde av ull og varme kle + ein stor kopp kaffi. Kan tru me var fornøyd med oss sjølv etterpå, og i rein lykkerus/ eller av frostskadar avgjorde me at detta skulle verta ein årleg tradisjon (kjenner no at eg angrar litt på den avgjerda…). Etter badet bar det rett til hytta i Hardanger der foreldre og søsken venta med middagen klar. Ungane kledde seg ut og gjekk nyttårsbukk i hyttefeltet før me starta med å senda opp rakettar. Me hadde ein veldig kjekk kveld i lag med heile familien. 1 og 2 nyttårsdag var me i Furudale og stod på slalom. Jentene fekk seg slalomutstyr til jul og gleden var stor då dei endeleg fekk prøva ut utstyret. Ungar tar som kjend ting fort og etter ein time eller to mellom beina til mammo og pappen susa deibegge to ned bakkane aleina som om dei ikkje hadde gjort anna. Me hadde nydeleg ver, men det vart litt for kaldt med kring -20 grader for Martin og Anna, så dei fekk litt kortare dagar ute, men kosa seg i lag inne i hytto med besto.

Elles har me jo hatt eit aldelse nydeleg vinter ver her i Øygarden, med snø sidan rett før jul, og den ligg enno sjølv om me no er godt ut i februar. Må innrømma at eg syns det er storarta med slike vintrar. Alt vert så mykje lysare og kjekkare, og folk er faktisk ute i staden for å bura seg inne. Det er jo ikkje til å leggja skjul på at eg storkosar meg kvar dag med aking og skigåing – om det er mor eller born som kosar seg mest er ikkje godt å sei, men alle ser ut til å lika denne nye typen vinter. Alt er betre enn regn og ruskever.

Rune har byrja å arbeida offshore igjen, og det kan tru eg er glad for at all denne veke-pendlinga er over og at han endeleg etter 1 år endeleg er i turnus igjen. Satsar på at han får vera i gode turnusar no ei stund framover, og at livet kan verta litt normalt igjen.

Denne helga har me vore på hytta i hardanger og nytt flott skiføre og fine turar med våre faste tur vennar Olaug, Gisle, Kate, besto, besten  og sjølvsagt alle ungane. No har me alle fått så store ungar som har vorte nokon resarar på ski, så no kan me gå lange gode turar der alle ungane går for eigen maskin (pulken er sjølvsagt alikavell medog lika tung, om ikkje tyngre grunna alt me finn ut me må ha med oss). I dag var det klart for slalom dag i furudalen, og alle dei tre små kosa seg og har vorte nokon resarar på slalom. Dei to jentene meinte rett og slett at dei hadde vorte ALT for store til å stå i barnetrekket og forlanga at det vart den store bakken neste gong, så då er det vel berre til å lya og innsjå at tida går alt for fort og at ungane har vorte store og som den sentimentale eg er – synest eg nesten at det er litt trist og. Får berre håpa at dei har det så kjekt i lag med mammo og pappen at dei framleis om eit par år syns det er kjekt å vera med på alle mine sprell

Då skal eg takka for meg for i dag, og håpar de syns det var kjekt med ein liten oppdatering – lovar samstundes at det ikkje skal verta lika lenge til neste gong. Avsluttar som vanleg med litt bilder. Så snakkast me snart igjen.

Vel inne på hytto vart det som vanleg shopping dag i Nordheimsund den fyste laurdagen, går jo ikkje an å bryta tradisjonane – i allefall ikkje når den beste sportbutikken eg veit om har fått inn nye varer – ja, eg veit eg er svak for sportsutstyr så treng ikkje å opplysa meg om det Rune ……

Sundag var det klart for fyste tur som berre gjekk i området rundt hytto og opp til øvre Aksnes fordi det regna så kraftig at me måtte ha skog å finna ly i . Måndag vart det derimot derimot langtur opp til Krokavatn og Slåttanuten på 738 m.o.h. Amalie og Emma vart utstyrt med kvar sin sekk med drikka og litt mat (må tidleg krøkast som god fjellsekk bærar skal bli ) før me alle 4 vandra avgarde. Eg var rimelig spent på kor langt opp i fjellsida me ville klara å koma sidan turen startar med to fryktinngytande bratte bakkar, men ungane ungane traska i veg og såg ikkje ut til å leggja merke til at terrenget var vesentleg brattare enn det dei tidlegare har vorte utfordra på. Turløypa føl røyrgata til kraftlaget omtrent heile heile vegen opp til Krokavatn og ungane hadde hadde mykje moro med å krypa over og under, og balansera oppå røyrgata – som til informasjon for  nervøse sjeler verken var glatt, smal, høg, eller farleg på nokon som helst anna måte Ungane imponete stort og gjekk heile vegen opp til toppen  (kor me slukte maten og returnerte til lavare terreng  rimeleg raskt grunna iskald vind og snø byger.) Det skal seiast at det var flott å stå på toppen og sjå inn over både Kvamskogen og store delar av Hardanger. Bortsett frå snø bygene på toppen hadde me stråland ver denne dagen med knall sol, og blå himmel, men med fattige 2 grader.

Tirsdag vart det nok  ein turdag i øs pøs regnver, men me lar oss oss skremma så lett og som kjent finst det ikkje dårleg ver, berre dårlege kler. Så me pakka sekken og tok på oss alt som eksisterar av regn klede og begav oss ut på tur med eit mål om å nå Gamlestølen som ligg på ein ca 600 m.o.h. Ungane var nok litt sleten etter gårsdagen og var ikkje lika sugen på gå i øs pøs regnver, så Martin måtte fort opp i bæremeisen (ekstra trim for mammo – må sjå da positiva i alt…) mens jentene haldt ut og traska avgarde i det som skulle vera ein sti, men som no hadde vorte ei lita elv… Heilt opp til Gamlestølen kom me ikkje, men ei flott tur vart det uansett.

Onsdag hadde me alle sett oss lei på regnet og det vart difor kviledag med tur til byn og museeums besøk. Sjøfartsmuseet arrangerte skattejakt i heile haustferien og det slo godt ann hjå dei små – naturhistorisk museeum fekk og besøk av ein vilter ungeflokk og tante Julie og onkel Vegard fekk testa kor kjekt det er å ha kontroll på tre små som har lyst til å ta og røra på alt i eit museeum der det er strengd forbode å røra noko som helst…:) må jo ærleg innrømma at då kosa eg meg litt der eg sat avslappa i bilen og venta på at dei skulle utforska ferdig på museet. Mat må man ha og Peppes Pizza vart plukka ut som den mest eigna alternativet då dei er utstyrt med leikerom som kortar ned ventetida fram mot maten og som gjer foreldre ein ein moglegheit til å eta litt mat sitjande ved bordet og ikkje ståande på jakt etter ein eller anna unge. Turen vart avslutta med kaffi i leiligheita til Julie og Vegard før me returnerte til Hardanger.

Torsdag var det atter ein ein regn tung dag og me drog for å utforska baksida av Steinsdalsfossen (for dei som ikkje har vore der før gå det altså ann å gå bak fossen). Så mykje vatn som det var i fossen denne dagen er det sjeldan ein ser og det vart ein spanade oppleving for dei små som til slutt konkluderte med at fossen bråka for mykje og ville viare opp øve fossen. Amalie og Emma gjorde eit tappert forsøk på å få has på eit par sauar som beita lengre opp i lia, men sauane var ikkje lika interessert i å bli fanga så dei sprang fort sin veg for å unngå to innpåslitne jenter, men moro å sjå på  – det var det… Etter litt sauejakt og ein is + litt vafflar i huset som har alt med det passande namnet : Fossen kafe, pub, bar og suvenir (nokon betre????? ) bar det attende til hytta for å laga raspeballar – er det torsdag, så er det torsdag om ein er heime eller på hytta spelar det inga rolle – raspeballar må ein ha.

Fredag hadde våre kjekke venar Olaug, Gisle, Kate og Øyvind med ungar og tatt turen til Hardanger og tradisjonen tro vart det felles tur opp sæter vegen. Ungane traska og gjekk og på vår vante rasteplass vart det laga bål, rigga opp fine benkar rundt bålet, og leika bom gøymsel og 1,2,3 raudt lys – er alltid lika usikker på kven det er som er mest engasjert i leiken – ungane eller foreldra. Gisle gjekk virkeleg inn for det og hadde gøymd seg så godt at han ikkje kom fram før lenge etter at me andre hadde slutta av leiken… Neste gong kan det nok vera ein fordel å gøyma seg litt nærare det treet ein skal bomma seg i Gisle – berre eit lite tips Som vanleg hadde alle mødre pakka med seg nok mat til ein heil bataljon, så svoltne og fattige på kaloriar var me no ikkje når me returnerte. Øyvind meinte at hadde me gått oss vill og nokon måtte leita etter oss, så hadde dei nok funne oss i god behald(sjølv etter eit par døger) rundt bålet alle mann i ferd med å innta kaffimaten og med framleis mat for eit par dagar og han har nok rett, – men betre med for mykje i sekken enn for lite.

Lauradag erobra me Nordheimsund stadion. Olaug, Gisle, Kate, Øyvind m. fam., og me (som i tillegg hadde fått ”besøk” av Rune) var tidleg påan og lokka Linn, Øyvind, Gunn, Åge, Linn, og Ivan m.fam. ned frå Kvamskogen og alt i alt var me 36 små og store som tilbrakte dagen på stadion med fotball kampar, straffekonk. og sjølvsagt mykje god mat. Bonden som er næraste nabo til stadion lurte nok på kva som  gjekk føre seg på stadion denne dagen. Blomvågen må nok ha vore ein stille og fredleg plass å vera denne laurdagen – då halvparten av befolkningen befann seg på eit lite grasdekke i Nordheimsund.

Sundag vart det pakka tidleg i bilen og turen gjekk heimover, men sjølvsagt ikkje utan eit lite pitt stopp på kinoen i Bergen. Alt i alt hadde me ei utruleg kjekk veka i Hardanger trass dårleg ver, og det var herleg å få litt ekte kvalitetstid saman.

Takkar for meg for denne gong og avsluttar med ein liten bilete kavalkade frå haustferien.

Hei igjen.

Ei lita stund sia sist no, men det har vore to hektiske veker. Veke dagane har som vanleg vore full av aktivitetar. Amalie har hatt to fotball kampar sidan sist. Ein endte med tap og ein uavgjort.  Jentene gjer store framskritt på fotball bana og det er kjekt å sjå kor dei utviklar seg.

Forrige helg vart det arbeid på meg. Laurdag føremiddag gjekk med til val førebuingar til stortingsvalet. Veldig spanande å vera på denne sida av valet og å få ein innsikt i alt som føregår i kulissane. Har jo aldri vore med på noko slikt før og syns det har vore veldig kjekt og lærerikt å få delta i denne prosessen. Visst du fortsatt føljer med på denne bloggen Olav Martin, så vil eg berre få takka deg for god og grundig opplæring og for all din tolmodighet med ein nybegynnar som meg.

Ungane var plassert vekk i helga p.g.a at eg skulle arbeida. Amalie for på hyttetur med beste veninna Elisabeth og hennar foreldre, Emma for på overnatting til svigermor og svigerfar på Foldnes og Martin var plassert hjå mamma. Må jo sei at eg ikkje er vant til å vera utan ungane meir enn eit par timar og eg veit ikkje heilt ka eg skal ta meg te når dei ikkje er rundt meg, men litt godt var det jo og å kunna ta seg ein tur heilt aleina og liggja seg ned på sofaen i to minuttar utan å verta forstyrra av tre små. Byrja jo å savna dei etter to minuttar sjølvsagt og må jo innrømma at eg ikkje heilt likar når huset er så stillt og roleg.

Søndag tok mamma, eg, Martin og Anna ein tur frå stegeviksvatnet via vikåsen og tilbake mot bølgekraft verket og dei to små gjekk utruleg nok heile vegen sjølv. Heilt utruleg tolmodige og flinke var dei. Martin var som vanleg på vill jakt etter dei blå løype steinane og låg eit lite skritt framfor oss heile vegen på jakt etter neste stein.Me hadde ein utruleg flott tur i strålandes solskinn.  Søndags kveld var alle mann på plass igjen og eg var fornøyd med å ha litt leven i huset igjen. 

Mandag var det klart for stortingsvalet og heile dagen og litt av natta gjekk med til val arbeid. Utruleg interessant og det heile vart avvikla på ein grei måte. Tirsdag vart det og ein lang dag då ikkje alt arbeidet i forbindelse med valet vart ferdig mandag. Onsdag gjekk med til å sy og henga opp dei nye gardinene. Ja, tru det eller ei …. eg har faktisk klart å bestemma meg for kva gardiner eg ville ha etter mykje om og men. Natt til torsdag gjekk med til å bera Emma mellom badet og senga. Dårleg mage og oppkast gjorde sitt til at det ikkje var mangen minuttane på puten den natta. Emma var fortsatt dårleg, og sjølvsagt sliten etter natta, så det vart heime dag på oss to torsdag. Fredag kom Rune overraskande nok heim (under skjer!!!!!)  og det var jo sjølvsagt kjekt. Held og på å få koppar tak på  karnappen vår no sånn at den er klar for haust stormane. (Lønnar seg av og til å ha ein blikkenslagar til far   )Lille søsto Anna var og på overnattings besøk på fredag, og eg skal sei at den tøtto kan heldta folk i aktivitet….. totalt turbo er vel rette beskrivelsen.

Ellers var det jo meld fint ver i helga så alt låg tilrette for nokre fine tur dagar, men det slo ikkje til og i tillegg ligg Emma med 40 i feber og mulig øyrebetennelse, – Ingen ting er tydlegare tegn på at hausten er her enn at Emma byrjar å verta sjuk stakkars liten. Får berre håpa at ho ikkje får lika mangen krupp anfall i år – kan jo håpa på at ho har vakse det utav seg no – ellers er det berre til å bestilla klippekort på akutt mottaket i år igjen.

Vel, vart ikkje så mykje nytt her i dag, men skal koma sterkare tilbake neste gong.

Ha ei fortsatt god helg

Atter ein søndag og det er tid for avslapping og oppdatering av bloggen. 

I veka som gjekk har det som vanleg vore full aktivitet her i huset. Forrige søndag vart avslutta med ein kjekk ettermiddag i kaffi besøk hjå Kate og Øyvind. Der vart det fullt hus og stormande jubel då Rune og eg + ungane, Olaug og Gisle + ungar og Gunnar og Margunn (Øyvind`s foreldre) kom på beøk. Alle ungane hadde det veldig kjekt og ville jo sjølvsagt ikkje gå heimatt sjølv om det hadde vorte seint på kveld. Veldig kjekt når ungane går så godt i lag som desse 9 gjer. Det er aldri noko krangling og bråk mellom dei og det er jo berre heilt fantastisk. Øyvind, Gisle og Rune ville ikkje heilt gje slepp på sommaren og diskuterte nøye bestilling av nye våtdrakter til neste dykketur……. når det måtte bli er jo ikkje godt å sei, men me kan jo leva i håpet om at me skal få eit par sommar dagar til før hausten set til for fullt.

Mandag var det klart for det fyste politiske møtet i Komite for Levekår på denne sida av sommaren, så no vert det vel full fres framover på den fronten og. Tirsdag var det igjen klart for bading og denne gongen var det “berre” 4 små som skulle vera med. Lillesøsto Anna måtte jo få vera med denne gongen sidan ho vart så lei seg då ho ikkje fekk vera med forrige tirsdag. Skal innrømma at eg er litt svak for desse dådyr blikka desse små kan laga til når dei vil oppnå noko (som f.eks. å gje meg dårleg samvittighet…. ) så då måtte eg jo berre gjera det godt igjen denne tirsdagen. Ungane plaska og kosa seg og er vel strengt tatt meir under enn over vatn. Tek jo litt tid å få 4 små gjennom badstu, dusj og påkledning så me er vel stortsett dei siste som går ut av garderoben, men det gjer no ingen verdens ting. Berre dei kosar seg og har det kjekt så er eg fornøyd. Greys Anatomi starta jo og opp igjen på TV 2 denne veka og då er det jo berre til å finna fram godstolen og sitja seg godt til rette. Er ikkje mykje eg ser på TV lengre, men Greys må eg jo berre ha med meg. Er vel ein sånn typisk jente serie, men kven kan vel motstå alle den dramatikken og romantikken som denne serien byr på? I tillegg kan eg vel sei meg einig i  kommentaren til ei av jentene i klubben som sa at : ” det er jo ikkje akkuratt vondt å kvila augene på Patrick Dempsey i 50 min heller då”  !!!! Nokon som kjenner seg igjen i dette sitatet ?????

Onsdag var det klart for haustens fyste fotball kamp for Amalie og lag veninnene. Kampen vart spela i Fyllingsdalen og eg må jo vera så ærleg å sei at eg synest det er tullete at me skal måtta reisa land og strand rundt for å spela kampa, når det er flust av lag i vår region (Fjell, Sund, Askøy) å spela mot – men fotball kretsen har jo sjølvsagt plassert alle desse laga i ulike seriar. Ganske irriterande spør du meg – dei tenkjer ikkje mykje på at dette er små born som skal både gjera lekser og eta middag og klara å koma seg til køys i nokon lunde skapeleg tid for å vera litt opplagd til neste skuledag. Ja, – då har eg i allefall fått den frustrasjonen ut av systemet…. Det vart tap denne gongen og, men dei vert betre og betre for kvar gong og kosar seg på bana alle saman.

Torsdag var det endeleg litt opplett i veret og med tre pott sure og grinet små var det berre ei løysing i siktet og det var å få dei ut på tur. Som kjent ut på tur aldri sur Sekken vart pakka og ungane plassert i bilen. Me var ganske sein ut så me måtte ta en litt kort tur for å koma heim att til senge tid. Turen gjekk til turøyvarden som er ein nett passeleg tur på ein sein ettermiddag. Den friske lufta virka fort og på eit blunk var ungane smilande og blide igjen. Vel oppe ved varden vart det sjølvsagt litt kaffi og kos før me pakka sama og gjekk heim att. Martin har blitt heilt oppsatt på å leita etter blåe løype steinar, og var ganske så skuffa over at det ikkje var nokon blå steinar å finna på veg mot varden, men så lenge det var kjeks i sekken når det var pause tid så var alt i orden.

Fredag var det avskjeds middag for Hedda og Thomas som reiser på ferie til Australia i 5 mnd no på laurdag. Det var ein veldig kjekk kveld i lag med heile vennegjengen, men sjølvsagt og ganske så trist med tanke på at det no er heile 5 mnd til me får sjå dei og lille Max igjen. Ynskjer dåke alle (Thomas,Hedda.Max, Øystein, Marit og Sara) ein riktig god tur, og så får de ta godt vare på kvarandre.

Laurdag var me invitert på middag til svigermor og svigerfar for å feira Kristine sin fødselsdag. Som vanleg fekk me servert fantastisk gode rettar og med påfølgane enorme mengder kake. Alltid kjekt å vera på besøk hjå dykk sjølv om me sikker har tatt med oss eit par kilo ekstra heim etter all maten Håpar du får ei veldig kjekk veka i den “nye” jobben din i veka som kjem Jorid.

I dag (søndag) har me rett og slett vore slappe alle mann. Ein liten tur i Dalsmarka for å kikka etter villsauane vart det for Rune, Martin og meg – Amalie streika og ville vera heima, medan Emma har vore på besøk hjå veninna si Bertine. Har no nett hengt opp 5 ulike gardiner i stova, men klarar ikkje å bestemma meg for kva eg likar best får la dei henga ut dagen får å sjå om eg vert noko klokare.

Rune fer no til Drammen igjen og vert verande der no dei neste tre veken utan å koma heim i helgene, så då får me vel som vanleg klara oss sjølv her heima. Vel, det var vel alt for denne gong – mykje fjas som vanleg, men eit lite inntrykk av kva som røre seg her hjå oss har de vel fått. Litt bilder skal de jo og få her på slutten.

I går haldt eg laurdagsope i rådhuset i Øygarden for alle dei som ynskja å førehandsrøysta. Planen min på førehand var at eg sikkert ikkje kom til å verta nedrent av folk som ville stemma og at eg dermed kunne benytta eit gyldent høve til å få gjort ein god del arbeid i fred og ro. Eg var ikkje før rydda på plass bunkane med søknader som skulle behandlast før IT sjefen stakk hovudet inn i foajeen og fortalte at han og hadde tenkt og arbeida denne laurdagen og at han om eit par minutt kom til å ta ned alle data systemer for å ordne opp i nokre problemer.  Ja, – der rauk den planen og arbeidet vart fint rydda på plass igjen og det var berre til å innsjå at det nok vart avislesing og kaffi som skulle bli dagens syssel utanom å ta imot førehandsrøyster.

Elles var jo dette den fyste veka med full rulle igjen etter ferien. Symjing, fotball, piano undervisning og bursdagsbesøk fekk gleden av opna haust programmet som forresten ser ut til å bli det mest hektiske i familiens historie. Ikkje tolk meg feil, – me stressar alldeles ikkje (litt grunna at eg ikkje har det der stress genet ), men har berre ein veldig kjekk og aktiv kvardag. Ungane har sjølv fått valgt kor mykje dei ynskjer og delta på og er innforstått med at då må dei og belaga seg på å bli transportet litt rundt om kring. Alle mann alle ser ut til å vera fornøyd og då er og mammo fornøyd. Ingen ting er kjekkare enn å sjå at borna kosar seg og har det bra. Tirsdag var vel den einaste dagen utan noko organisert fritids aktivitet og alle dei tre små uttrykte eit sterkt ynskje om at mammo skulle ta dei med på bading og gøy i bassenget i kulturhuset. Som sagt så gjort På vegen plukka me med oss Maria og Elisabeth som og ville vera med oss på bading. Ungane fekk strenge (ja, eg e faktisk ganske streng når eg finn da for godt ) instruksar om å lya alle mine beskjedar sidan eg no skulle ha ansvar for 5 små i bassenget. Ungane oppførte seg eksemplarisk og kosa seg i bassenget, og har som premie fått innvilga ny bading neste tirsdag.

Forrige søndag laga me planar om ein heil dags tur i fin Øygardsnatur, og pakka sekken med stormkjøkken, middagsmat, pannekakerøra, kaffimat og anna godt og la i veg. Me hadde berre nett starta turen då besten ringde og ville ha oss med på båten over til Herdla for å delta på Herdla dagane. Etter eit raskt familieråd i marka var alle einige om at me skulle forhandla med besten om å utsetja avganstida med ein time, slik at me fekk oss ein liten tur før me mønstra ombord på skuto. Det gjekk i boks og 1 1/2 time seinare var me ombord i Kvitstein på veg til Herdla. På overfarten gjennom Hjeltefjorden steikte eg middag og laga pannekake i styrhuset samstundes som eg måtte trå te å styra skuto litt mens resten av gjengen sat avslappa og kosa seg i baugen og fekk alt servert på gullfat. (Må jo yta litt service på fritida og )Veret var ikkje så gale, så det var mykje folk på Herdla kaien. Det skulle visst vera ro konkurranse mellom dei tre kommunane som var representert på Herdla og heilt utan tillatelse frå meg hadde kona til Ole Morten meld meg på som ein av dei to roarane som skulle representera Øygarden. Var ikkje heilt mota på det då eg nett hadde satt meg i god stolen for å nyta ein kopp kaffi, men som kjent kan eg ikkje takka nei til ein utfordring, så etter litt overtalelse var eg på plass i feringen og klar for å kapp ro mot Askøy og Meland. Rolf Toft heite mannen eg skulle ro i lag med og me låg raskt ein slagplan for konkurransen om å gå hardt ut å skremma vetet av konkurrentane Før start hadde ingen fortalt oss at roturen skulle heilt ut i fjorden og runda ein bøye før me skulle inn at til mål i Herdla vågen, men me valde å ikkje endra taktikk sjølv om løypa var noko lengre enn forventa. Strategien såg ut til å virka og me låg konkurrentane raskt eit stykke bak oss og rodde det me var gode for og gjekk jammen hen og forsvarte Øygardens ære og tok sigeren til fløyta til veteranbåten Oster.  Me må vel sei at me var litt stolt sidan ingen av oss hadde rodd dei siste par åra. Ungane fekk og køyra med små utgaver av Elias båten i Herdla vågen, og det var jo sjølvsagt dagens høgdepunkt.

Elles har me og vore på Team xtrem sin vannsportsdag som fann stad på kaien i rongesundet. Unga var overbegeistra over alle dei kjekke hoppe slotta som var satt opp og stor kosa seg sjølv med litt regn i luften. Denne veka starta også søndagsskulen opp att. Eg hadde med meg alle mine tre små + Ayana (Amalie´s veninne som var på overnattings besøk) og lille Anna Marit. Det møtte opp heile 34 born og 15 vaksne, så eg trur alle hadde sett fram til å starta opp att Me hadde ei kjempe fin stund på bedhuset og ser fram til neste gong då det skal vera søndagsskulens dag i kyrkja og alle ungane skal gå i prosesjon inn – dei er spente på dette og gledar seg.

Elles går livet sin vante gong her i Bårddalslia og alle har det bra og er frisk og opplagd. Sluttar som vanleg av med ein liten bilde kavalkade. Ynskje dykk alle ein fin søndag.

Besten og besto er vel lika ivrig som oss på båt og sjø livet så det vart eit par turar med “Kvitstein” i år og gitt. Herdla og stranda der har vorte flittig besøkt. Hopping/stuping frå styrhus taket har jo utvikla seg til å bli ein favoritt hobby for besten og meg – og kvart år får me lika mykje kjeft frå besto som syns me er uforsvarlege  -  og kvart år svarar me som året før : at alt under 5 meter er berre for pyser Amalie, Emma Synnøve og Martin Henry ser ut til å ha arva mammo sin lidenskap for bading og storkosar seg i vatnet/sjøen uansett temperatur – mens pappaen helst likar å betrakta det heile frå land, sjølv om han kjem seg for kvart år som går. Amalie har og vorte ein resar til å kjøyra gummibåt og snart fyk ho vel avgarde aleina. Besten og Amalie rotta seg saman ein dag å fann ut at dei ville prøva ut detta med kjøl haling (lidenskapelig opptatt av sjørøvar historiar begge to…) og kven andre enn meg vart utpeika til prøve kanin, så då var det berre til å gå planken og halda seg godt fast i tauet. Kan tru dei mora seg ombord i gummibåten då dei såg kor mammo streva med halda hovudet over vatnet, men gøy var det jo og då

Elles har me hatt mangen fine dagar/kveldar i gamlahuset i Breivik. Dei fleste vil vel påstå at det er ganske tåpeleg å reisa 5 min vekk frå sitt eige hus for å feriera, men det har no vorte ein tradisjon no at me samlast alle på terrassen i Breivik om sommarane. Besto Signe benyttar og annledningen til å piska alle i gong med noko arbeid i eller rundt huset. Tante Marit som bur på Moi tek alltid turen opp om sommaren for å halda oss med selskap i Breivik. Vanlegvis er alltid Camilla (kusine) og familien med, men i år kom til alles store overraskelse Hege-May (kusine) med ho opp. Elles stakk jo alle andre som har ein eller anna relasjon til Breivik også innom – og det er jo berre kjekt. Med andre ord mangen kjekke dagar i Breivik i år og.

Eg og ungane (reknar ikkje med Rune her for han er jo stort sett vekkreist på jobb) er no komen innatt i vanlege syslar og ein av favoritt syslane er jo å gå tur. Pardals myra og Vikåsen stiane er flittig besøkt, men og løypene i Blomvågen. Planen om å bestiga Eldsfjellet er enno ikkje gjennomført, men hausten er enno ung Ungane er veldig flinke til å gå og spring snart i frå mammo på jakt etter dei blå løype steinane.

Etter stort press frå Øyvind (Solsvik) måtte eg gå til annskaffelse av eit lyresnøre. Øyvind påstod at snøret var so fantastisk  at det var berre til å sleppa ut snøret og så var det fullt av fisk, så me måtte jo berre prøva. De kan tru det vart liv blandt ungane i båten då me på første forsøk fekk tre fine lyrar på snøret – me kan trygt sei at etter eit par timar var det nok fangst til plenty med fiskekaker dagen der på…. Anna Marit var og me, og ho er jo som vanleg ikkje heilt tam, så ho stakk lika godt heile hovudet nedi fiskestampen for å snakka med fisken (som ho sjølv sa..) – om ho fekk nokon vetuge svar er eg litt usikker på, men ho såg svært så fornøyd ut når ho kom opp att.

Me har og vore med på bornas aktivitets veka på Kystmuseet. Grunna dårleg annonsering var me dei einaste som møtte opp og ungane var strålande fornøyd med å få all oppmerksomheten til dei ansatte på museet. Ungane laga akvarie med alt dei fann i fjæra, teikna/mala og gjekk hinderløypa. Alt i alt nokre kjekke dagar.

No i helga som var blei Rune og eg  lokka med av Olaug, Gisle, Øyvind og Kate på Halleluja konsert med Kurt Nilsen, Espen Lind, Askil Holm og Alejhandro Fuentes på plenen på Bergenhus fetning. Me starta med å eta ein so go middag på casa del toro at det var berre så vidt me kom oss viare på konserten. Sjølv om det hang faretruande mørke skyar på himmelen slapp me unna regnet og hadde ein strålandes kveld i lag. Til Gisle,Olaug, Kate og Øyvind må eg berre få sei nok ein gong at de er ein fantastisk fin gjeng å vera i lag med. Set utruleg stor pris på vennskapet med dykk. De er som vanleg alltid velkommen hjå oss uansett dag eller tidspunkt. Øyvind, Gisle og Rune kom og på den ville ideen å fri dykka i øs pøs regnver og 12 grader for å skaffa oss krabbe. Høyrdes egentleg ut som min ide det der med det var det altso ikkje. Me kan vel sei det sånn at dei var ganske så stiv frossne når dei kom heimatt, i tillegg hadde dei ikkje fått noko fangst – men dei påstod hardnakka at det hadde vore ein kjekk tur.

På arbeid var det ei hektisk første veka. Førehandsrøystina til årets stortingsval vert gjennomført på servicetorget, og med det følgjer det jo ein del utfordringar og ekstra arbeid, i tillegg til at bunken med anna arbeid hadde jobba seg opp i høgda i ferien. Ein del turistar som ikkje snakkar verken norsk eller engelsk har og vore innom og då vert det jo ein del forklaring ved hjelp av kropps språk, men eg håpar og trur at dei alle har gått litt meir opplyst og fornøyd ut gjennom døra. Er elles glad for å vera i arbeid igjen og må sei at eg stortrives i jobben.

Det var vel alt for denne gong trur eg. Mykje fjas, men eg håpar de har hatt ei kjekk stund med å lesa her på bloggen. Til svigemor må eg sei – FANTASTISK godt syltetøy du hadde laga – det gjekk ned på høgkant her i huset

Så skal eg som vanleg avslutta med litt bilde frå våre dagar her i havgapet. Me snakkast

Så var det på tide å takka for oss til Hønefoss gjengen og neste reisemål vart bestemt ut frå vermeldingane. Det var meld om to dagar med sol og varme i Bø i Telemark så då var det berre å finna seg ein egna teltplass/ campingplass. Eg starta å mimra frå barndomen om ein veldig kjekk campingplass i nærleiken av sommarland og heiv meg på telefonen til mamma og fekk opplyst namnet på plassen. Norsjø ferieland heite campingplassen og den levde fullstendig opp til forventningane. Her hadde dei alt ungane kunne ynskja seg – fin strand, vann trampoline, rutsjebaner, minigolf, leikeplassar, og til og med litt gøy for mammo – nemmeleg kabelbane i vatnet til å stå på vannski og vakeboard Rune prøvde deperat å få oss plassert i ei av hyttene på campingplassen, men eg kunne førnøyd triumfera med at det var fullt og me nok måtte ta to døgn i telt. Det vart to flotte dagar i Sommarland i Bø (mammo tok til og med magasuget – kan tru det var gøy etter gammalt )og to fine kveldar/netter på campingen. Så bar det mot vestlandet igjen og neste mål var hytta i Hardanger. Må ærleg innrømma at eg angra på at eg ikkje hadde funnet ein god løysing på dei skilleveggane i baksetet som eg trua med å setja opp etter Vossacup, for maken til krangling som me hadde i baksetet på denne etappen skal du jammen leita lenge etter. Fortrengde minner om ein barndom som fredsmeklar mellom mine søsken i midtsetet i mine foreldres bil kom no friskt fram att. Siste stopp før Hardanger blei Haukeligrend turiststove, og til min store glede vart det der servert skikkeleg god middag (hadde no byrja å bli passeleg lei hurtigmat og grilling). Lapskaus og kjøttkaker stod på menyen og me bestillte og vart ikkje skuffa I det me passerte Odda og minnene frå eit halvt år med praksis på Odda sjukehus og eit halvt år på Odda sjukehus studentheim kom friskt i minnet, konkluderte eg me at eg nok ikkje er laga for å bu blandt tronge fjell der ein kun skimtar sola oppe blandt fjell toppane. Det var ubeskrivelig deilig å koma fram til hytta på Aksnes og våre eigne senger kor me kunne slappa av og kosa oss godt som alltid.

Alt i alt hadde me ein kjekk ferie tur sjølv om den vart noko kort i år og sjølv om vert ikkje var det store, men målet var at ungane skulle ha det kjekt å få prøva telt livet noko eg trur falt i smak. Martin syntes i allefall det var kjekt sia han kunne liggja med armen rundt halsen på mammo heile natta å få all verden med kos – me kan vel sei da sånn at han har vorte ein skikkeleg brele gutt etter denne ferien, og me får no besøk kvar natt av ein liten gutt som syns at hans plass om natta er rett ved sida av mammo si – noko mammo syns er koseleg, men litt slitsomt og.

Ellers har me jo kosa oss med fisking, bading og besøk og hatt det utruleg kjekt i lag.

Skal setja inn nokre bileter frå sommaren som de kan kosa dykk med.  Stor klem til alle og så snakkast me